Περιγραφή

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, από τα σημαντικότερα μουσεία της χώρας μας, στεγάζει μοναδικά ευρήματα από την Αρχαία Μακεδονία, που η ιστορία της αρχίζει στη 2η χιλιετία π.X. και κορυφώνεται στον 4ο π.X. αιώνα στη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Β´ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κανένα άλλο μουσείο στην Ελλάδα δεν γνώρισε τόσο ραγδαία αύξηση των εκθεμάτων του τα τελευταία είκοσι χρόνια όσο το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται μάλιστα για αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης που τεκμηριώνουν ταυτόχρονα τα ιστορικά γεγονότα στον μακεδονικό χώρο. Γι’ αυτό και ήταν ιδιαίτερα αισθητή ως σήμερα η έλλειψη ενός γενικού οδηγού του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης. Το κενό ήρθε να καλύψει ο«Οδηγός Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης» της Iουλίας Bοκοτοπούλου, που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Kαπόν.

H Ιουλία Βοκοτοπούλου, που χάθηκε δυστυχώς πρόωρα και αναπάντεχα το καλοκαίρι του 1995, ήταν Διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης από το 1982 έως τη μέρα του θανάτου της. Είχε διενεργήσει η ίδια πολλές ανασκαφές στη Μακεδονία και είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη μελέτη της τοπογραφίας, της μεταλλοτεχνίας και της επιγραφικής της Αρχαίας Μακεδονίας.

O Oδηγός του Μουσείου δεν είναι απλός κατάλογος εκθεμάτων, αλλά πόνημα επιστημονικό, όπου παρουσιάζονται κατά ενότητες και περιγράφονται τα πλούσια και πολυποίκιλα ευρήματα από ολόκληρη τη Μακεδονία, από τη Βεργίνα, τη Σίνδο και το Δερβένι και από πολλά άλλα σημαντικά κέντρα του μακεδονικού χώρου. Το εισαγωγικό κείμενο για την Αρχαία Μακεδονία, καθώς και τα ενημερωτικά κείμενα που προτάσσονται σε κάθε ενότητα βοηθούν τον επισκέπτη του Μουσείου να χαρεί την ομορφιά της αρχαίας τέχνης, αλλά και να παρακολουθήσει την ιστορική εξέλιξη της Μακεδονίας. Ιδιαίτερα χρήσιμα για τον επισκέπτη είναι τα σχέδια-κατόψεις των αιθουσών του Μουσείου, όπου σηÌειώνονται οι θέσεις όπου εκτίθεται τα διάφορα αντικείμενα.

Το πλούσιο εικονογραφικό υλικό συνοδεύει διακριτικά τα κείμενα, συμπληρώνοντας τις διεξοδικές περιγραφές των εκθεμάτων. Δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη σύνθεση των αντικειμένων. Προβάλλονται ως σύνολα, αλλά και τονίζονται οι λεπτομέρειες των έργων, δουλεμένες με αριστοτεχνική δεξιότητα.